கிணறு வெட்டும் வேலை, முழு வீச்சில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
உலகம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
உலகம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, 23 ஜனவரி, 2016

குரங்குகள் கையில் பூமாலை!

மாலத்தீவில், ஜனநாயகம் குப்பைக்கூடைக்குப் போய், மூன்றாண்டுகள்  கடந்து விட்டன. ஒரே நம்பிக்கையான, முன்னாள் அதிபர் நஷீத்,  இப்போதுதான் சிறைக்கம்பிகளுக்கு பின்னால் இருந்து, ஜாமினில் வ ந்திருக்கிறார்; அதுவும், முதுகெலும்பு அறுவை சிகிச்சைக்காக.
வக்கீல் அமல் குளூனியின் பிரபலமும், அவரது அமெரிக்க, ஐரோப்பிய  தொடர்புகளும், நஷீத்துக்கு இந்த ஜாமினை பெற்றுக் கொடுத்திருக்கின்றன.
நஷீத், ஜனநாயக அடிப்படையில், மக்களால் தேர்வு செய்யப்பட்டு  ஆட்சிக்கு வந்தவர். இந்திய ஆதரவாளரான அவரது ஆட்சி, துப்பாக்கி  முனையில் கவிழ்க்கப்பட்டது.
அரசு சுமத்திய பயங்கரவாத குற்றச்சாட்டுகளின் அடிப்படையில், அவருக்கு  13 ஆண்டு சிறைத்தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது. அந்த தண்டனையில் இருந்துதான், நஷீத்துக்கு ஒரு மாதம் இடைக்கால ஜாமின் கிடைத்திருக்கிறது.
மாலத்தீவில் இப்போது, அப்துல்லா யாமீன்  தலைமையில் நடப்பது, இந்திய விரோத, சர்வாதிகார ஆட்சி. முப்பது ஆண்டுக்கும் மேலாக அதிபராக இருந்த கயூம் பின்னணியில் இருக்கும் தற்போதைய ஆட்சியில், ஜனநாயகம் என்பது பெயரளவுக்குக்கூட கிடையாது.
மாலத்தீவில் ஜனநாயகம் சீரழிக்கப்படுவதையும், அரசியல் எதிரிகள் சிறையில் அடைக்கப்படுவதையும் சர்வதேச நாடுகள் வேடிக்கை பார்க்கின்றன.
சிரியா, ஈராக், லிபியாவைப் போல், எண்ணெய் வளமோ, பிராந்திய முக்கியத்துவமோ  இல்லாத மாலத்தீவில், ஜனநாயகம் இருந்தாலென்ன, சர்வாதிகாரம்  இருந்தாலென்ன என்பதே, மேற்கத்தியர்களின் நிலை.
ஐ.நா.,வும், ஐரோப்பிய யூனியனும், காமன்வெல்த் கூட்டமைப்பும், அவ்வப்போது வெளியிடும் அறிக்கைகளைப் பற்றி, மாலத்தீவு ஆட்சியாளர்கள் கண்டுகொள்வதேயில்லை. சர்வதேச அரங்குகளில் தங்களுக்காக வாதாட, அவர்களும் ஒரு பிரபல வக்கீல் வைத்திருக்கின்றனர்.  அவர், முன்னாள் பிரிட்டீஷ் பிரதமர் டோனி பிளேரின் மனைவி  செர்ரி பிளேர்.
மொத்தம், 1192 தீவுகளை கொண்ட மாலத்தீவு, சன்னி இஸ்லாமியர்கள்  பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் நாடு. போர்ச்சுக்கீசியர்கள், டச்சுக்காரர்கள், பிரிட்டீஷ்காரர்கள் என மூன்று வெவ்வேறு நாடுகளின் காலனி ஆட்சியில் இருந்த தீவுக்கூட்டம், 1965ல் தனி நாடாக சுதந்திரம்  பெற்றது.
சுற்றுலாவும், மீன்பிடித்தலும் பிரதான தொழில்கள். உலகின் மிக தாழ்வான நாடு என்பதால், சற்றே கடல் நீர் மட்டம் உயர்ந்தாலும்,  மூழ்கி விடும் அபாயம் உண்டு. பிரிட்டீஷ் ஆட்சியாளர்கள் செய்த  எண்ணற்ற குழப்பங்களில், மாலத்தீவுகளை தனி நாடாக அறிவித்ததும்  ஒன்று.
‘சிகிச்சைக்காக, ஜாமினில் லண்டன் சென்றுள்ள நஷீத், திரும்பி வருவார் என்பது நிச்சயமில்லை’ என்பதே மாலத்தீவு ஆட்சியாளர்களின் எண்ணமாக இருக்கிறது.
எனவேதான் ‘குடும்பத்தில் ஒருவர், பிணைக்கைதியாக இருந்தால்தான்,  நஷீத்தை விடுதலை செய்வோம்’ என்று, உலகின் வேறெந்த நாகரிக  கலாசாரம் கொண்ட நாட்டிலும் இல்லாத வகையில், நிபந்தனை  விதித்தனர்.
அதை ஏற்றுக்கொண்டு, சகோதரர் ஒருவர், பிணைக்கைதியாக மாலத்தீவில் இருப்பதற்கு உத்தரவாதம் தெரிவித்தபிறகே, நஷீத்தை அரசு ஜாமினில் விடுவித்துள்ளது; அதுவும், 30 நாட்களுக்குள்  நாடு திரும்பிவிட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன்.
லண்டன் சென்றிருக்கும் நஷீத், தன் வக்கீல் உதவியுடன், பிரிட்டன்  பிரதமர் கேமரூனை சந்தித்து உதவி கோரியிருக்கிறார். ‘இன்னுமா இந்த உலகம் நம்மை நம்புகிறது’ என்று கேமரூன் மனதுக்குள்  எண்ணியிருக்கக்கூடும்.
உலக நாடுகளை விட்டுத்தள்ளுங்கள்! அண்டை நாடான இந்தியாவால்  என்ன செய்ய முடிந்தது? அவ்வப்போது, மாலத்தீவின் ஆட்சியாளர்களிடம் மூக்குடைபடுவது, டில்லிவாலாக்களுக்கு வாடிக்கையாகி இருக்கிறது.
இந்திய விரோத, சீன ஆதரவு, மத அடிப்படைவாத சக்திகள், மாலத்தீவில் வேரூன்றி விட்டதை, டில்லிவாலாக்கள் புரிந்து கொண்டிருப்பதால்தான், ‘இருக்கும் மரியாதை தொடர்ந்தால்போதும்’ என்பதாக, அமைதி காக்கின்றனர்.
மாலை போன்ற வடிவில் அமைந்த தீவுக்கூட்டம் என்பதால், மாலைத்தீவுகள் என்ற பெயர், பழந்தமிழர் பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கிறது. அப்பெயரே, காலப்போக்கில் மருவி, மாலத்தீவுகளாக மாறியிருக்கிறது. அந்நாட்டின் இப்போதைய நிலையை எண்ணிப் பார்த்தால், ‘பூமாலை, குரங்குகளிடம் சிக்கியிருக்கிறது என்று வர்ணிப்பதே, மிகப் பொருத்தமாக இருக்கும்.

ஞாயிறு, 17 ஜனவரி, 2016

சூடு பிடிக்கும் தேர்தல் களம்!

அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் போட்டியிடுவோரை தேர்வு செய்வதற்கான பிரசாரம், களை கட்டியிருக்கிறது. பிப்.,1ல் ஐயவோ மாநிலத்தில், இரு முக்கிய கட்சிகளும், உட்கட்சி தேர்தலை தொடங்குகின்றன.
தொடர்ந்து, ஒவ்வொரு மாநிலமாக தேர்தல் நடக்கும்; முடிவில், இரு கட்சிகளும் தேசிய மாநாடு நடத்தி, தங்கள் வேட்பாளரை தேர்வு செய்வர்.
சத்துணவுக் கட்சி, மது விலக்கு கட்சி, அமைதிக் கட்சி, பசுமைக்கட்சி, சுதந்திரக் கட்சி, சோஷலிசக்கட்சி என கட்சிகள் நிறைய இருந்தாலும், அதிபர் தேர்தல் களத்தில் நேருக்கு நேர் மோதப்போவது, குடியரசுக் கட்சியும், ஜனநாயகக் கட்சியும்தான்.
ஆளும் ஜனநாயகக் கட்சி சார்பில் போட்டியிட ஹிலாரி கிளிண்டன், தயாராக இருக்கிறார். மூன்று ஆண்டாக, ஊர் ஊராக பிரசாரம் செய்வது மட்டுமே, அவருக்கு முழு நேர வேலையாகி இருக்கிறது.
இரு முறை அமெரிக்க அதிபராக இருந்த  கிளிண்டனும், அவர் மனைவி ஹிலாரியும், 30 ஆண்டுக்கும் மேலாக முழு நேர அரசியல் பிரபலங்களாக இருப்பதால், பண பலமும், ஆதரவும் அதிகம்; ‘அவர்களை எதிர்ப்பது வீண் வேலை’ என்ற எண்ணம், ஜனநாயகக் கட்சியினர் பலருக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. எனினும், அக்கட்சியின் பெர்னி சாண்டர்ஸ், நம்பிக்கையோடு களத்தில் இருக்கிறார்.
அமெரிக்க அரசியலில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மற்றொரு கட்சியான குடியரசுக் கட்சியில், ஏகப்பட்ட பேர் போட்டியில் இருந்தாலும், கோடீஸ்வரர் டொனால்டு ட்ரம்ப் தொடர்ந்து முதலிடத்தில் இருக்கிறார்.
டெட் குரூஸ், ரான்ட் பால், மேக்ரோ ரூபியோ, பென் கார்ஸன், கர்லி பியோரினா, ஜெப் புஷ் உள்ளிட்டோரும், போட்டியில் இருக்கின்றனர்.
நம்மூர் பாபி ஜிண்டால் உட்பட ஐந்து பேர், போட்டியிடுவதாக அறிவித்துவிட்டு, நிலவரம் கலவரமானதை தொடர்ந்து, பின்வாங்கி விட்டனர்.
எந்த ஒரு விஷயத்திலும், தாறுமாறாக பேசக்கூடிய டொனால்டு டிரம்ப், ‘தான் ஒரு உளறுவாயர்’ என்பதைப் போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தி வருகிறார். தொலைக்காட்சி விவாதங்களிலும், தேர்தல் பிரசார நிகழ்ச்சிகளிலும், அவர் வாயைத் திறந்தாலே, குண்டு வீசியதைப் போன்ற கருத்துக்கள் வெளியாகி வருகின்றன.
சினிமாவில் ஆன்டி-ஹீரோக்களுக்கு கிடைக்கும் வரவேற்பைப் போல, டிரம்புக்கும் மக்கள் ஆதரவு அமோகமாக இருக்கிறது. இஸ்லாமியர்கள், மத்திய, தென் அமெரிக்க நாடுகளில் இருந்து குடியேறுபவர்களை பற்றிய அவரது கருத்துக்கள், பல்வேறு தரப்பினரிடமும் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளன.
அமெரிக்க அதிபர் தேர்தல், ஒரு மறைமுகத் தேர்தல். அதாவது, தேர்வாளர்களை கொண்ட தேர்தல் கல்லுரி முறை, நடைமுறையில் உள்ளது. வாக்காளர்களால் நேரடியாக தேர்வு செய்யப்படும் தேர்வாளர்கள் ஓட்டளித்து, அதிபரை தேர்வு செய்கின்றனர். இந்தாண்டு தேர்தல், நவ.,8ல் நடக்கிறது.
முன்னதாக, குடியரசுக் கட்சியின் தேசிய மாநாடு, ஓகியோவின் கிளீவ்லேண்ட் நகரில், ஜூலை 18-21ம் தேதிகளில் நடக்கிறது. ஜனநாயகக் கட்சியின் தேசிய மாநாடு, பிலடெல்பியா நகரில், ஜூலை 25ல் நடக்கிறது. மாநாடுகளில், பிரதிநிதிகள் ஓட்டளித்து, கட்சிகளின் அதிகாரபூர்வ வேட்பாளர்களை தேர்வு செய்வர்.
வல்லரசு நாடான அமெரிக்காவின் சர்வதேச அளவிலான செயல்பாடுகள் எரிச்சலை ஏற்படுத்தினாலும், அந்நாட்டின் தேர்தல் முறை பலருக்கு உடன்பாடானாதாகவே இருக்கும். அதிலிருக்கும் வெளிப்படை முறை ஒரு முக்கியக் காரணம்.
தேர்தலில் போட்டியிட விரும்புவோர், நிதி திரட்டுவது, செலவிடுவது எல்லாம் வெளிப்படையாக இருக்க வேண்டும். போட்டியிடுபவர் மீதான தனிப்பட்ட புகார்கள், குற்றச்சாட்டுகள் எல்லாம் அலசி ஆராயப்படுவது வழக்கம்.
‘தங்களை ஆட்சி செய்பவர்கள் நேர்மையானவர்களாக இருக்க வேண்டும்’ என்று, அமெரிக்க மக்கள் விரும்புவதும் இதற்கு முக்கிய காரணம். ‘யாருக்கு ஆதரவு’ என்பதை, பெரும்பான்மை அமெரிக்கர்கள் வெளிப்படையாக அறிவித்து விடுவது, குறிப்பிடத்தக்க அம்சம்.
போலீஸ் வேலை பார்ப்பதும், போர்களை நடத்துவதுமாக இராமல், அமைதிக்கும், ஏழை நாடுகளின் வளத்துக்கும் வழி செய்யக்கூடிய ஒருவர், அதிபராக வந்தால், அமெரிக்கர்கள் மட்டுமல்ல; அனைவருக்கும் நன்மையே!

வெள்ளி, 8 ஜனவரி, 2016

சீனாவுக்கு என்ன ஆச்சு!

இந்தியா, எப்போது ரூபாய் மதிப்பைக் குறைத்தது என்பது, நினைவில் இருக்கிறதா? நரசிம்ம ராவ் பிரதமராகவும், மன்மோகன் சிங் நிதியமைச்சராகவும் பொறுப்பேற்ற 1991ம் ஆண்டில், அதிமுக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு நாணய மதிப்புக்குறைப்பு நடைபெற்றது. அதாவது, இந்தியா, பொருளாதார ரீதியாக திவால் ஆகி விடும் என்கிற நிலையில், ரூபாய் மதிப்பு, 18 சதவீதம் குறைக்கப்பட்டது.
கையிருப்பில் அந்நியச் செலாவணியே இல்லை; ரிசர்வ் வங்கி வைத்திருக்கும் தங்கத்தை அடகு வைத்துப் பணம் வாங்கி, கச்சா எண்ணெய் வாங்கும் நிலையில், நாடு நாடாக கையேந்தும் கட்டாயத்தில் இருந்த காலத்தில், இந்தியா, ரூபாய் மதிப்பை குறைத்தது.
ஆனால், அப்படி எந்த கட்டாயமும் இல்லாத சீனா, இப்போது, நாணய மதிப்பை தாறுமாறாக குறைத்து, ஆடு புலி ஆட்டம் ஆடிக் கொண்டிருக்கிறது. வியாழக்கிழமையன்று, சீனத்து யுவான் மதிப்பை குறையவிட்டதன் எதிரொலியாக, உலக நாடுகளின் பங்குச்சந்தைகள் தலைகுப்புற விழுந்திருக்கின்றன. முதலீடு செய்தவர்கள் எல்லாம், தலையில் துண்டு போடாத குறையாக, புலம்பித்தீர்க்கின்றனர்.
இப்படி சீனா செய்தது, முதல் முறையல்ல; தொடர்ச்சியாக, எட்டாம் முறையாக, நாணய மதிப்பை குறைத்திருக்கிறது. உலகப்பொருளாதாரத்தை கரைத்துக் குடித்திருக்கும் நிபுணர்கள் எல்லோரும், சீனாவின் நோக்கம் தெரியாமல், மண்டையை பிய்த்துக் கொள்கின்றனர்.
ஏற்றுமதி பொருளாதாரத்தை அடிப்படையாக கொண்ட சீனாவிடம், அந்நியச் செலாவணி, கொட்டிக் கிடக்கிறது. இந்த வார கணக்கீட்டின்படி, அந்நாட்டு மத்திய வங்கி வைத்திருக்கும் அந்நியச் செலாவணி, 3.33 டிரில்லியன் டாலர்கள்.
ஒரு மில்லியன் என்பது பத்து லட்சம். ஒரு பில்லியன் என்பது 100 கோடி. ஒரு டிரில்லியன் என்பது, ஆயிரம் பில்லியனுக்கு சமம். அதாவது, ஒரு லட்சம் கோடி டாலர். இந்த இடத்தில், இந்தியாவின் அந்நியச்செலாவணி கையிருப்பு, 351 பில்லியன் டாலர் மட்டுமே என்பதை கருத்தில் கொள்ளுங்கள்!
தொழில் துறையில் தேக்க நிலை இருந்தாலும், அந்நாட்டுக்கு பணப் பிரச்னை என்பதெல்லாம் கிடையவே கிடையாது. பிற ஆசிய நாடுகள், ஆப்பிரிக்க, தென் அமெரிக்க நாடுகளை, பணத்தால் அடித்தே, தன் வசப்படுத்தி வருகிறது, சீனா. அப்படியெனில், என்னதான் பிரச்னை?
இப்போது யுவான், சர்வதேச நாணயம் ஆகி விட்டது. ஐ.எம்.எப்., தன் கையிருப்பு செலாவணியில் ஒரு பகுதியை யுவான் ஆக வைத்திருக்கப்போவதாகவும் அறிவித்து விட்டது.
திவால் ஆகிப்போன ஆப்பிரிக்க நாடான ஜிம்பாப்பே, இனி மேல் சீனத்து யுவான் தான் எங்களுக்கும் நாணயம் என்று அறிவித்திருக்கிறது. இப்படி மேலே மேலே பறந்து கொண்டே இருக்கும் சீனா, ஏன் இப்படி திடீரென நாணய மதிப்பை குறைத்து, மற்றவர் கழுத்தை அறுக்க வேண்டும் என்பது, உலக நாட்டினரின் கேள்வியாக இருக்கிறது.
அந்நாட்டு அரசோ, அமைச்சர்களோ, அதிகாரிகளோ, வெளிப்படையாக எதையும் அறிவிப்பதில்லை. எல்லாம், வெளியில் இருந்து வரும் யூகங்கள் தான். ‘நாணய மதிப்பை சரிய அனுமதிப்பதன் மூலம், உற்பத்தி செலவினம் குறைந்து விடும்; ஏற்றுமதிச் சந்தையில் பிற நாடுகளுடன் போட்டியிட்டு எளிதில் வெல்ல முடியும்; ஸ்தம்பித்து நிற்கும் பொருளாதாரம், தொழில் துறைக்கு மீண்டும் புத்துயிர் தர முடியும்’ என்பது அதன் திட்டம் என்பது, யூகங்களில் பிரதானமான ஒன்று.
சந்தையின் போக்கில், நாணய மதிப்பை சரியவிடுவதுபோல் போக்கு காட்டி, ‘தான் பரம யோக்கியர்’ என்று காட்டிக் கொள்ளும் முயற்சி என்றொரு யூகமும் இருக்கிறது.
சீனா போன்ற பொருளாதார முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நாடு,  நாணய மதிப்பை குறைப்பதன் மூலம், உலகச்சந்தைகளில் கடும் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது. மற்ற நாடுகளும், உலகச்சந்தைகளில் போட்டியிட்டாக வேண்டிய சூழ்நிலை இருப்பதால், தங்கள் நாணயத்தை குறைக்கும் கட்டாயத்துக்கு தள்ளப்படுகின்றன.
இதனால், டாலர் அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்யப்படும் பொருட்களின் விலை, தாறுமாறாக எகிறும். உதாரணத்துக்கு கச்சா எண்ணெய், எரிவாயு, தங்கம் போன்றவை. இவ்வாறு ஒவ்வொரு நாடும் தங்கள் நாணய மதிப்பை குறைக்க முற்பட்டால், சந்தை நிலைத்தன்மையற்றதாகி விடும். பொருட்களின் விலை எகிறுவதால், பொருளாதாரம் ஸ்தம்பித்து விடும் என்கின்றனர், மேற்கத்திய பொருளாதாரப்புலிகள்.
மலையளவு அந்நியச் செலாவணியை கையில் வைத்திருக்கும் சீனா, பிறரைப் பற்றி கவலைப்படப் போவதில்லை. ‘சந்தையில், தான் மட்டுமே இருக்க வேண்டும், மற்றவர்கள் ஒழிந்தாலும் தனக்கு கவலையில்லை’ என்பதைப்போல், சீனாவின் செயல்பாடு இருப்பதாக, மேற்கத்திய ஊடகங்களில் கருத்துக்கள் வெளியாகின்றன.
சீனாவின் பரிசோதனை முயற்சிகளால், பிற நாடுகளில் பங்குச்சந்தையில் இருக்கும் முதலீட்டாளர்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்படுவர் என்பது மட்டும் நிச்சயம். 

ஞாயிறு, 3 ஜனவரி, 2016

சீரழிந்த நம்பிக்கை!

அமெரிக்காவின் முதல் கருப்பின அதிபர் என்ற பெருமையுடன் பதவிக்கு வந்தவர் ஒபாமா. ஓட்டளித்தவர்களுக்கு மட்டுமல்ல; உலக மக்களில் கணிசமான பகுதியினருக்கு, அவர் மீது நல்லெண்ணமும், ஏதோ ஒரு இனம்புரியாத நம்பிக்கையும் இருந்தன.
ஆனால், அவர்கள் எல்லோரையும் ஒபாமா கைவிட்டு விட்டார் என்பதே, இப்போது உலகளாவிய கருத்தாக இருக்கிறது. சர்வதேச அரசியலிலும், உள்நாட்டு அரசியலிலும், ஒபாமாவின் பல நிலைப்பாடுகள் கேலிக்குரியதாக மாறியிருக்கின்றன.
‘தங்களுக்கெல்லாம் ஏதாவது நல்லது நடக்கும்’ என்று எதிர்பார்த்த அமெரிக்க கருப்பினத்தவர், ‘ஒபாமாவின் ஏழாண்டு ஆட்சியில், தாங்கள் அடைந்தது எதுவுமில்லை’ என்றே கருதுகின்றனர். கருப்பின இளைஞர்களும், பெண்களும் வெள்ளையின போலீசாரால் அடுத்தடுத்து வேட்டையாடப்பட்ட சம்பவங்கள், அமெரிக்காவில் அவ்வப்போது அரங்கேறிக் கொண்டே இருக்கின்றன. பெர்குஸன் நகரில் அப்படிப்பட்ட சம்பவம் நடந்தபோது, ஒபாமா விடுமுறையில் கோல்ப் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்.
பொருளாதாரத்திலும், ராணுவ ரீதியாகவும், பலம் வாய்ந்த தங்கள் நாடு, ஒபாமாவின் செயல் திறனற்ற ஆட்சியால், தேவையற்ற விமர்சனங்களுக்கு ஆளாகி வருவதாக, அமெரிக்கர்களின் மதிப்பீடு இருக்கிறது.
அவரது பதவிக்காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட சர்வதேச அரசியல் முடிவுகளில், கம்யூனிச நாடான கியூபாவுடன் மீண்டும் உறவுகளை ஏற்படுத்திக் கொள்வதும், ஈரானுடன் பேச்சு நடத்தி, பொருளாதார தடைகளை விலக்கிக் கொள்வதும் முக்கியமானவை.
அறுபது ஆண்டுக்கும் மேலாக, பொருளாதார தடைகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்டிருந்த கியூபாவுடன் மீண்டும் உறவு ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் முடிவுக்கு, பெரிய அளவில் எதிர்ப்பில்லை. ஆனால், ஈரான் விவகாரம் அப்படியல்ல; முக்கிய எதிர்க்கட்சியான, குடியரசு கட்சியினரின் கடும் எதிர்ப்பையும், தோழமை நாடான இஸ்ரேலின் எதிர்ப்பையும் பொருட்படுத்தாமல், ஈரானுடன் பேச்சைத் தொடங்கினார் ஒபாமா.
‘பொருளாதாரத் தடையை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டுமெனில், அணு ஆயுதம் தயார் செய்யக்கூடாது’ என்பதே, அமெரிக்க தரப்பு வாதம். இதை ஏற்றுக் கொண்ட ஈரான், ‘அணு ஆயுதம் தயாரிக்க மாட்டோம்’ என்று உறுதி கூறி, பொருளாதார தடையில் இருந்து தப்பித்து வெளியே வர முயற்சிக்கிறது.
பேச்சுவார்த்தைக்கு, உள்ளூரிலும், உலக அளவிலும், கடும் எதிர்ப்பு இருக்கவே செய்தது.
இருந்தாலும், தன் நிலையில் ஒபாமா உறுதியாக இருந்தார். எறும்பு ஊர கல்லும் தேய்ந்தாற்போல, இப்போது அவரது முடிவு மாறும் போலிருக்கிறது. ஈரான் மீது மீண்டும் பொருளாதாரத் தடைகள் விதிக்க முடிவெடுக்கப்பட்டால், அது ஒரு வகையில், ஒபாமாவின் ‘அந்தர் பல்டி’ என்றே சொல்ல வேண்டும்.
மற்றபடி, லிபியா மீது தாக்குதல் நடத்தி, அந்நாட்டை சீர்குலைத்தது, ஈராக்கின் ஒரு பகுதியை பயங்கரவாதிகள் கைப்பற்றியும், கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தது, ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து ராணுவத்தை அவசரம் அவசரமாக திரும்பப்பெற்று இப்போது விழி பிதுங்கியிருப்பது, சிரியா பிரச்னையில் மூக்கை நுழைத்து குழப்பம் விளைவிப்பது, உக்ரைன் விவகாரத்தில் ரஷ்யாவுக்கு எதிராக தடைகளை விதித்து, ஐரோப்பிய நாடுகளையும் விடாப்பிடியாக நிர்ப்பந்தம் செய்வது என அடுத்தடுத்து பல குளறுபடிகளுக்கு அமெரிக்கா காரணமாக இருந்தது, ஒபாமாவின் பதவிக்காலத்தில்தான்.
தனி நாடாக உருவான காலம் முதல், எந்த ஒரு அமெரிக்க அரசுடனும், இஸ்ரேல் அரசு இந்த அளவு உரசிக் கொண்டதாக சரித்திரம் இல்லை. அந்தளவுக்கு, ஒபாமா அரசு மீது, இஸ்ரேலியர்களுக்கு வெறுப்பு உண்டாகி விட்டது.
ஒரு ராணுவ அமைச்சர், திடுதிப்பென்று பதவியில் இருந்து விரட்டியடிக்கப்படுவதெல்லாம், சர்வாதிகார நாடுகளில் மட்டுமே சாத்தியம். அதையும் நிகழ்த்திக் காட்டி விட்டார் ஒபாமா. அகதிகள் பிரச்னையால், ஐரோப்பிய நாடுகள் திணறித் தத்தளிப்பதை கண்கூடாகப் பார்த்தும், கையைப் பிசைந்து கொண்டு நின்றவராகவே இருந்தார். அவரால், எந்த முடிவும் எடுக்க முடியவில்லை.
ஒசாமா பின் லேடனை வேட்டையாடியது அவரது பதவிக்காலத்தில் நடந்திருக்கிறது. அதுகூட, நீண்ட காலத்திட்டம். ஒபாமாவின் பங்கெல்லாம், அதிரடியாக பாகிஸ்தானில் நுழைந்து தாக்குதல் நடத்த அனுமதியளித்தது மட்டும்தான்.
கியூபா எல்லையில் குவாண்டனாமோ விரிகுடாவில், பயங்கரவாதிகளை அடைத்து வைப்பதற்கான சிறைச்சாலை இருக்கிறது. ‘ஆட்சிக்கு வந்தால், அந்த சிறைச்சாலையை மூடுவேன்’ என்பது ஒபாமாவின் வாக்குறுதி. இன்றுவரை அது நிறைவேற்றப்படவில்லை. ‘அதெல்லாம் முடியாது’ என்று, பாதுகாப்புத்துறை கூறி விட்டதாக, தகவல்கள் கசிகின்றன.
‘ஈராக், ஆப்கானிஸ்தானில் இருக்கும் அமெரிக்கப்படைகளை திரும்பப்பெறுவேன்’ என்பது ஒரு வாக்குறுதி. திரும்பப்பெறவும் முயற்சித்தார். ‘பயனில்லை’ என்று தெரிந்தநிலையில், இப்போது ஈராக்கிலும், ஆப்கனிலும், மீண்டும் அமெரிக்கப்படைகள் பாதுகாப்புக்கு வரவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அந்த வகையில், ஒபாமாவின் வாக்குறுதி, முன்யோசனையற்ற, வெற்று வாக்குறுதி என்றே நிரூபணம் ஆகியுள்ளது.
‘ஒபாமாகேர்’ என்று தம்பட்டம் அடிக்கப்பட்ட சுகாதாரக் காப்பீடு திட்டம் மட்டுமே, அவரது பெயரை சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் என்கின்றனர், அமெரிக்கர்கள்.
பதவிக்காலம் முடிவதற்கு இன்னும் ஓராண்டு காலம் முழுமையாக இருக்கும் நிலையில், சாதித்து விட்டதாக சொல்லிக் கொள்வதற்கு பெரிதாக எதுவுமின்றி, படிக்காமல் தேர்வை எதிர்கொள்ளும் மாணவனை ஒத்த மனநிலையுடன் வெள்ளை மாளிகையில் உட்கார்ந்திருக்கிறார், ஒபாமா. ‘நம்மால் முடியும்’ என்ற அவரது கோஷத்தின் ஜாலத்தில் ஏமாந்த அமெரிக்கர்கள், சீரழிந்த நம்பிக்கையாகவே அவரைப் பார்க்கின்றனர்.

ஞாயிறு, 15 பிப்ரவரி, 2015

வாரிசு அரசியல்!

‘என் குடும்பத்தில் மட்டும்தான் வாரிசு அரசியல் தெரிகிறதா, காஷ்மீரில் இல்லையா, கர்நாடகாவில் இல்லையா, ஒரிசாவில் இல்லையா’ என்றெல்லாம் அவ்வப்போது ஓலக்குரல்கள் ஓங்கியும், வீங்கியும் ஒலிப்பதை, சொரணை கெட்ட தமிழர்கள், அவ்வளவு சீக்கிரம் மறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.
அப்படி போடப்படும் பட்டியல்கள் எல்லாம், அகில இந்திய அளவில் மட்டுமே  நின்று போவது, நம்மைப்போன்றவர்களுக்கு, உள்ளபடியே வருத்தம் தருவதாக  இருக்கிறது.
ஆகவே, உலகெங்கும் பரந்து வாழும் தமிழர்கள் நலன் கருதியும்,  அவர்கள் வாழும் நாட்டிலும், வாழ ஆசைப்படும் நாட்டிலும், வாரிசு அரசியல் வாழ்கிறது என்பதை நினைவூட்டிக்காட்டவுமே இந்தப்பதிவை எழுத வேண்டியிருந்தது.
சரி, விஷயம் இது தான்.
அமெரிக்காவில் அதிபராக இருந்த ஜார்ஜ் புஷ், பலருக்கும் நினைவில் இருப்பார். அவரது இளைய மகனும், இப்போது அதிபர் பதவிக்கான போட்டியில் குதிக்க திட்டமிட்டிருக்கிறாராம்.
முதலாவது அதிபர் புஷ், முதல் வளைகுடாப்போரை தலைமை வகித்து நடத்தியவர். அதாவது, சதாம் உசேன், குவைத்தை ஆக்கிரமித்ததை  எதிர்த்து போர் நடத்தியவர். நான்கு ஆண்டுகள் அமெரிக்க அதிபராக  இருந்தார். முன்னதாக இரண்டு முறை, துணை அதிபராகவும் இருந்திருக்கிறார்.
அவரது மூத்த மகன், மற்றொரு ஜார்ஜ் புஷ். இவர், இரண்டாம் வளைகுடாப் போர்  நடத்தியவர். இவரது காலத்தில்தான், அமெரிக்காவில் இரட்டை கோபுரம் தகர்க்கப்பட்டது. பதிலடியாக ஆப்கானிஸ்தான் மீது போர் தொடுத்து, தலிபான் ஆட்சியை அகற்றினார் புஷ். ஈராக் மீது போர் தொடுத்து, சதாம் உசேன் ஆட்சியை காலி செய்ததும் இவர்தான். அதிபர் பதவிக்கு வருவதற்கு முன், டெக்சாஸ் மாகாண கவர்னராகவும் இரண்டு முறை பதவி வகித்திருக்கிறார்.
இப்போது, முதலாவது ஜார்ஜ் புஷ்ஷின் இளைய மகன், அதாவது, இரண்டாம்  புஷ்ஷின் சகோதரர், ஜெப் புஷ், அமெரிக்க அதிபர் தேர்தல் களத்தில் குதிக்கலாமா  என்று தீவிர ஆலோசனையில் இருக்கிறார். அதற்கு வசதியாக, பல்வேறு  நிறுவனங்களின் நிர்வாகக்குழுவில் இருந்தும் வெளியேறி இருக்கிறார்.
இவர், ஏற்கனவே, புளோரிடா மாகாணத்தில் இரண்டு முறை, கவர்னராக பதவி  வகித்தவர். இவர் புளோரிடா கவர்னராகவும், இவரது சகோதரர் டெக்சாஸ் கவர்னராகவும், ஒரே நேரத்தில் பதவி வகித்திருக்கின்றனர், என்பது குறிப்பிடப்பட வேண்டிய  விஷயம்.
குடியரசுக் கட்சிதான், இவர்களுக்கு இத்தனை வாய்ப்புகளை அள்ளி வழங்கியிருக்கிறது; இன்னும் வழங்கவும் போகிறது. தந்தை அதிபராக பதவி வகித்த காலத்தில், ஜெப் புஷ், எப்படியெல்லாம் அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொண்டார் என்பது பற்றி, நியூயார்க் டைம்ஸ் கட்டுரை தீட்டியிருக்கிறது. அதையும் பாருங்கள்:

அமெரிக்கர்கள் அறியாத சட்டமில்லை; தர்மமும் இல்லை என்பது நாமறிந்த ஒன்று. ஆகவே, இங்கே நடக்கும் வாரிசு அரசியலுக்காக, தமிழர்கள் வெட்கப்பட வேண்டும், வேதனைப்பட வேண்டும், தலைகுனிய வேண்டும் என்று யாரேனும் பிற்போக்குவாதிகள் உளறிக் கொண்டிருந்தால், அதையெல்லாம் பொருட்படுத்த தேவையில்லை என்பதே, இன்றைய நம் விடுமுறை தின கருத்து.

வியாழன், 12 பிப்ரவரி, 2015

வருமுன் காக்கும் ஜப்பான்!

ஜப்பான், எந்தளவுக்கு முன்னெச்சரிக்கையுடன் இருக்கிறது, என்பதற்கு இந்த சம்பவம், ஒரு உதாரணம். சமீபத்தில், இரு ஜப்பானியர்களை, இஸ்லாமிய பயங்கரவாதிகள் பிணைக்கைதிகளாக பிடித்து வைத்துக்கொண்டு, பணம் கேட்டு மிரட்டியதும், பின்னர் தலை துண்டித்து கொன்றதும், உலகம் அறிந்ததே.
முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு பெரும் நெருக்கடியை அந்நாட்டு அரசுக்கு ஏற்படுத்திய இந்த விவகாரத்தால், அனைத்து விதமான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளையும் ஜப்பான் மேற்கொண்டுள்ளது. சிரியா உள்ளிட்ட, பிரச்னைக்குரிய நாடுகளில் இருக்கும் தங்கள் நாட்டவர் அனைவரையும் பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு வெளியேற உத்தரவிட்டிருக்கிறது.
மத்தியக்கிழக்கு நாடுகளுக்கு செல்லும் அனைவருக்கும் அவ்வளவு சீக்கிரம் அனுமதியும் வழங்குவதில்லை. தீவிர விசாரணைக்குப் பிறகே, அதுவும் கடுமையான நிபந்தனைகளின் அடிப்படையிலேயே அனுமதி கிடைக்கிறது.
பிரச்னைக்குரிய இடங்களுக்கு செல்ல நினைப்பவர்களுக்கு நிச்சயம் அனுமதி கிடையாது.
அமெரிக்க கூட்டுப்படை நாடுகளுக்கு பொருளாதார உதவி செய்யும் ஜப்பானுக்கு, பயங்கரவாதிகள் விடுத்திருக்கும் நேரடி மிரட்டலே இதற்கு முக்கியக்காரணம்.
கடந்த வாரம், சுஜிமாட்டோ என்ற பத்திரிகை புகைப்படக்காரர், சிரியா செல்வதற்கு முயற்சிப்பதை அறிந்த ஜப்பான் வெளியுறவுத்துறை, பயணத்துக்கு தடை விதித்ததுடன், உடனடியாக அவரது பாஸ்போர்ட்டை பறிமுதலும் செய்து விட்டது.
அரசு உத்தரவை மீறும் பட்சத்தில் அவருக்கு ஐந்தாண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கவும் ஜப்பானிய சட்டத்தில் வாய்ப்புள்ளது. பயங்கரவாதிகளின் ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பகுதிக்கு, தானாக விரும்பிச் சென்று ஒருவர் பிடிபட்டு விட்டாலும், அவரை மீட்பதற்கான தார்மீக கடமை அரசுக்கு இருக்கிறது.
அந்த வகையில், பத்திரிகையாளரின் உயிரை காப்பதற்கான கடமையை கொண்டிருப்பதாலேயே, அவரது பாஸ்போர்ட்டை பறிமுதல் செய்துள்ளதாக, அரசு அறிவித்துள்ளது.
ஆர்வக்கோளாறு ஆசாமிகள், வலியச்சென்று பயங்கரவாதிகளிடம் சிக்கிக் கொண்டு, அரசுக்கு உள்நாட்டில் நெருக்கடி ஏற்படுத்துவதை தவிர்க்கவே இந்நடவடிக்கையை பிரதமர் அபி தலைமையிலான அரசு மேற்கொண்டுள்ளது.
சில வாரங்களுக்கு முன், பயங்கவாதிகளால் தலை துண்டித்த கொல்லப்பட்ட ஜப்பானிய பத்திரிகையாளர் கெஞ்சி கட்டோவை, ‘பயங்கரவாதிகளின் ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பகுதிக்கு செல்ல வேண்டாம்’ என்று, அந்நாட்டு அதிகாரிகள் மூன்று முறை அறிவுறுத்தியுள்ளனர்.
ஆனால் அதை பொருட்படுத்தாத அவர், தன் செயலுக்கு தானே பொறுப்பேற்பதாக வீடியோ பதிவை செய்து வைத்து விட்டு, பயங்கரவாதிகளின் ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பகுதிக்கு சென்றிருப்பது, பின்னர் தெரியவந்தது.
‘தனி நபர் சுதந்திரத்தை மீறுவதாக இருந்தாலும், பாஸ்போர்ட்டை பறிமுதல் செய்த அரசின் நடவடிக்கை, மிகச்சரியானது’ என்பதே, அந்நாட்டினரின் கருத்தாக இருக்கிறது.